Πομπηία: «Σάρκα και οστά» πήρε θύμα της έκρηξης του Βεζούβιου χάρη στην Τεχνητή Νοημοσύνη

Αρχαιολόγοι στην Πομπηία χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά Τεχνητή Νοημοσύνη για να αναδομήσουν την όψη ενός από τα θύματα της έκρηξης του ηφαιστείου που κατέστρεψε την αρχαία ρωμαϊκή πόλη πριν από σχεδόν 2.000 χρόνια.

Όπως αναφέρει το finestresullarte.info, το Αρχαιολογικό Πάρκο της Πομπηίας συνεργάστηκε με το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας - Εργαστήριο Ψηφιακής Πολιτιστικής Κληρονομιάς, για να πραγματοποιήσει μια ψηφιακή αναπαράσταση που βασίζεται στα δεδομένα που προέκυψαν από τις αρχαιολογικές έρευνες που διεξήγαγαν οι αρχαιολόγοι του υπουργείου Πολιτισμού.

Το έργο ανακατασκευής αφορά έναν άνδρα που πέθανε κατά τη διάρκεια της έκρηξης του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. Το άτομο αυτό βρέθηκε με ένα πήλινο γουδί, το οποίο πιθανώς χρησιμοποιήθηκε ως προστασία από την πτώση λιθοβολίδων και ηφαιστειακών θραυσμάτων. Αυτή η κίνηση θυμίζει όσα διηγείται ο Πλίνιος ο Νεότερος, ο οποίος σε μια επιστολή του περιγράφει πώς οι άνθρωποι που έφευγαν έψαχναν καταφύγιο χρησιμοποιώντας αντικείμενα ή μαξιλάρια δεμένα στο κεφάλι τους για να προστατευθούν από το ηφαιστειακό υλικό.

Η ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια πρόσφατων ανασκαφών στη νεκρόπολη της Πόρτα Σταμπία, λίγο έξω από τα τείχη της αρχαίας Πομπηίας, στο πλαίσιο των ερευνών για τον τάφο τύπου «schola» του Νουμέριου Αγκρεστίνο Εκουίτιου Πούλχερ. Οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως τα λείψανα δύο ανδρών που προσπάθησαν να διαφύγουν προς την ακτή κατά τη διάρκεια της έκρηξης. Ο θάνατός τους, που συνέβη σε διαφορετικές στιγμές της έκρηξης, παρέχει νέα στοιχεία για την κατανόηση της δυναμικής της καταστροφής και των δυσκολιών που αντιμετώπισαν οι κάτοικοι κατά μήκος των διαδρομών διαφυγής.

Ο νεότερος από τους δύο πιθανότατα χτυπήθηκε από ένα πυροκλαστικό ρεύμα, ένα καυτό σύννεφο αποτελούμενο από τέφρα και τοξικά αέρια, ενώ προσπαθούσε να απομακρυνθεί από την πόλη. Ο άλλος, ο μεγαλύτερος σε ηλικία, πέθανε λίγες ώρες νωρίτερα, κατά τη διάρκεια μιας βίαιης βροχής από λαπίλια, ενώ προσπαθούσε να προστατεύσει το κεφάλι του με το γουδί που βρέθηκε δίπλα στο σώμα του, το οποίο ήταν εμφανώς κατεστραμμένο. Μαζί του είχε επίσης ένα κεραμικό λυχνάρι, χρήσιμο για να προσανατολίζεται σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας, ένα μικρό σιδερένιο δαχτυλίδι στο αριστερό μικρό δάχτυλο και ένα μικρό θησαυρό που αποτελείται από δέκα χάλκινα νομίσματα.

Το ψηφιακό μοντέλο, που προτείνει μια ανακατασκευή του δεύτερου θύματος, δημιουργήθηκε συνδυάζοντας λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης και τεχνικές επεξεργασίας φωτογραφιών. Ο στόχος είναι να προσφερθεί μια επιστημονικά τεκμηριωμένη αλλά προσιτή σε όλους αναπαράσταση. Πρόκειται για ένα πειραματικό πρωτότυπο, σχεδιασμένο για να καταστήσει τα αποτελέσματα των αρχαιολογικών ερευνών πιο κατανοητά ακόμη και σε ένα κοινό που δεν είναι εξειδικευμένο.